|
FCI - Standard nr: 161
Pochodzenie: Wielka Brytania Data publikacji obowiązującego oryginału wzorca: 24.06.1987 Przeznaczenie: pies gończy Klasyfikacja FCI: Grupa 6 Psy gończe, posokowce i rasy pokrewne. Sekcja 1.3. Małe psy gończe. Z próbami pracy. Wrażenie ogólne: pies krzepki, zwarty, przez co robi wrażenie jakości bez ociężałości. Zachowanie/charakter: wesoły pies, który wybitnie przeznaczony jest do polowania, zwłaszcza na zające, przez podążanie ich tropem, odważny, nadzwyczaj żywotny, z wytrwałością i konsekwencją dążący do celu. Rozgarnięty, inteligentny i ze zrównoważonym charakterem. Grzeczny i bystry, bez symptomów agresywności czy lękliwości. Głowa: umiarkowanie długa, mocna ale nie ciężka, delikatniejsza u suk, bez zmarszczek i fałd. Część mózgowiowa: Czaszka: lekko wysklepiona, umiarkowanie szeroka, z lekko wyrazistym guzem potylicznym. Stop: wyraźnie wykształcony, możliwie dokładnie dzieli na połowy odległość między guzem potylicznym i truflą nosową. Część twarzowa: Trufla nosowa: szeroka, przeważnie czarna, jednakże u jaśniejszych psów dopuszczalne są rozjaśnienia pigmentu; dobrze rozwarte nozdrza. Kufa: nie spiczasta. Wargi: dobrze pokrywające. Szczęki/zęby: mocne szczęki z perfekcyjnym, regularnym i pełnym zgryzem nożycowym, przy którym górne siekacze bez wolnej przestrzeni leżą przed siekaczami dolnymi a zęby osadzone są w szczękach pionowo. Oczy: ciemnobrązowe lub w kolorze orzechów laskowych, dosyć duże, ani leżące zbyt głęboko ani wyłupiaste, dosyć szeroko rozstawione, z łagodnym, miłym wyrazem. Uszy: długie, zaokrąglone na końcach. Wyciągnięte do przodu sięgające prawie do czubka nosa. Osadzone nisko, cienkie, z przednimi krawędziami wdzięcznie przylegające do policzków. Szyja: dostatecznie długa, umożliwiająca psu swobodną pracę po tropie z opuszczonym nosem. Lekko wygięta, z niewielkim podgardlem. Tułów: Linia górna: prosta i pozioma. Lędźwie: krótkie, jednakże dobrze proporcjonalne mocne i elastyczne. Klatka piersiowa: klatka piersiowa sięga poniżej łokci. Żebra dobrze wysklepione i sięgające daleko do tyłu. Linia dolna i brzuch: nie nadmiernie podciągnięta. Ogon: mocny, średniej długości. Osadzony wysoko, noszony wesoło, ale nie zakręcony nad grzbietem lub pochylony od nasady do przodu. Dobrze owłosiony, szczególnie na spodniej stronie Kończyny: Kończyny przednie: kończyny przednie proste i pionowe, dobrze ustawione pod psem. Dobra substancja z okrągłymi kośćmi. Kończyny nie zwężające przy łapach. Łopatki: łopatki dobrze skierowane do tyłu, nie przeładowane. Łokcie: mocne, ani nie odstające ani nie wciśnięte. Łokcie znajdują się mniej więcej w połowie wysokości w kłębie. Śródręcze: krótkie Kończyny tylne: Uda: muskularne. Kolana: dobrze kątowane. Stawy skokowe: mocne, nisko osadzone, jeden do drugiego równoległe. Łapy: mocne, zwarte. Palce ciasno do siebie przylegające; opuszki mocne. Żadnych łap zajęczych. Pazury krótkie. Chody: grzbiet prosty, bez objawów kołysania się. Swobodny, długi, daleko sięgający wykrok. Proste, nie unoszone wysoko kończyny; wyraźne wybicie z tylnych kończyn. Ruch tylnych kończyn nie powinien być zbyt wąski, ruch kończyn przednich nie wiosłujący czy krzyżujący się. Szata:Włos: krótki, gęsty i odporny na zmiany pogody. Umaszczenie: każde z uznawanych umaszczeń psów gończych z wyjątkiem wątrobianego. Koniec ogona biały. Wielkość: pożądana wysokość w kłębie - minimalna 33 cm. Pożądana wysokość w kłębie - maksymalna 40 cm. Wady: wszelkie odchylenia od wymienionych punktów muszą być traktowane jako wady, a ich wielkość warunkuje możliwą do uzyskania ocenę oraz ma wpływ na zdrowie i funkcjonowanie psa. Uwaga: u psów obydwa prawidłowo rozwinięte jądra muszą w całości znajdować się w worku mosznowym. Każdy pies, przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości, powinien zostać zdyskwalifikowany. (tłumaczenie z j. niemieckiego Andrzej Brabletz) Zmiany do wzorca wg Kennel Club nie zatwierdzone jeszcze przez FCI Kennel Club 01.01.2010 aktualizował wzorzec beagle dotyczący umaszczeń. Teraz już wymienia wszystkie dozwolone umaszczenia osobno i błękitne jest oficjalnie uznane. Więc w przyszlosci bedzie zapewne mniej wątpliwości (i mam nadzieję, więcej tolerancji co do innych umaszczen niz tri): (David Boruszkowski) Colour Tricolour (black, tan and white); blue, white and tan; badger pied; hare pied; lemon pied; lemon and white; red and white; tan and white; black and white; all white. With the exception of all white, all the above mentioned colours can be found as mottle. No other colours are permissible. Tip of stern white. po polsku Umaszczenie Tricolour (czarny, brązowy i biały); błękitny, biały i brązowy; hare pied (zajęczy), badger pied (borsuczy), lemon pied (cytrynowy-szpakowaty); cytrynowo-biały; czerwono/rudo-biały, brązowo-biały; czarno-biały; cały biały. Z wyjątkiem umaszczenia białego, wszystkie inne wyżej wymienione umaszczenia mogą występować jako mottle (cętkowane). Inne umaszczenia nie są dozwolone. Końcówka ogona biała. źródło The Kennel Club |
