Beagle Club

Żwawość

Co kryje się pod pojęciem żwawości, podstawowej cechy charakteru beagle’a? Pies, którego można określić jako żwawego, jest wesoły, chętnie bawi się z właścicielem. Interesuje go otoczenie, jest czujny, reaguje na zmiany wokół siebie. W żadnym wypadku nie może być leniwy, czy ospały. Aktywność, wytrzymałość i determinacja to jego synonimy. Nie ustanie, póki nie dopadnie uciekiniera, jakim jest lis lub zając. Obojętność wobec wskazanych do poszukiwania bodźców jest w jego przypadku niedopuszczalna. Posługując się głównie węchem zainteresuje się każdym nowym zapachem, na który natrafi. Raz podjętego tropu nie opuści, póki nie odnajdzie pozostawiającego go zwierzęcia, albo przestanie on być czytelny (na przykład po natrafieniu na strugę wody). Ogólnie rzecz biorąc żwawość beagle’a stanowi kwintesencję cech, dla których poszczególne osobniki były wybierane do rozpłodu w celu ukształtowania i zatrzymania cech tej rasy, której początki sięgają czasów, gdy Rzymianie najeżdżając na barbarzyńskie plemiona, zawlekli do Północnej Europy praprzodków tych psów gończych.